Parafia pod wezwaniem Świętego Ducha we Wrześni

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Siostry Urszulanki


Siostry Urszulanki

 

Z dniem 10 lutego 1964r. Siostry Urszulanki SJK rozpoczęły prace we Wrześni przy parafii Świętego Ducha. Była to praca na terenie kościoła i zakrystii na terenie plebanii, a także lekcje religii  oraz opieka nad kaplicą szpitalną. Pierwsze siostry, które przybył na tę placówkę to s.Alma Lewandowska, s.Chrystiana Kotarska i s.Sergia Wielgomas.


Obecnie w parafii pracują dwie siostry s.Janina Białobłocka, która katechizuje w Samorządowej Szkole Podstawowej Nr 2 i prowadzi dziecięcą scholę oraz s.Bogusława Burwan, która katechizuje w Samorządowej Szkole Podstawowej Nr 6.


Warto wspomnieć, że w naszym szpitalu wrzesińskim 26 maja 1946r. dokonał się cud uzdrowienia p.Jana Kołodziejskiego za wstawiennictwem św.Urszuli Ledóchowskiej. Pan Jan przez nieostrożność opuścił rękę na piłę tarczową w pełnym biegu. Piła przecięła mu kość łokciową lewego przedramienia, mięśnie i cięgna, powodując przy tym rozległą ranę szarpaną. Po zabiegu chirurgicznym  stan chorego pogarszał się z każdą godziną. W piątym dniu od wypadku gorączka podniosła się do 40 stopni, wystąpiły dreszcze, bardzo silne bóle, zwiększył się obrzęk i siność ramienia. Wieczorem ordynator szpitala dr Cz.Mazur po zbadaniu chorego zdecydował, że musi być dokonana amputacja przedramienia na co pan Jan wyraził zgodę. Chory cierpiał bardzo, był pewien, że nie dożyje następnego dnia.
W tej dramatycznej sytuacji zbliżyła się do niego p.Gąsiorowska, czuwająca na tej samej sali przy mężu. Pełna współczucia i nadziei, podała choremu książeczkę, zawierającą modlitwy do Serca Jezusowego oraz fotografię matki Urszuli Ledóchowskiej, zachęcając do wzywania jej wstawiennictwa w celu uzdrowienia ramienia. Sama też przyłączył się do modlitwy.
Chory ucałował fotografię i modlił się gorąco przez dwie godziny. Na zakończenie wypowiedział słowa: "Panie Boże, nie moja, ale Twoja wola niech się stanie, a wszystkie cierpienia ofiaruję za moje grzechy."
W tym momencie ustał nagle ból ręki, znikł obrzęk i siność skóry, powróciła władza w przedramieniu. Pan Kołodziejski podniósł rękę do góry, wykrzykując: "O Jezu, pani Gąsiorowska, moja ręka zdrowa!"
Nazajutrz rano lekarze, którzy mieli amputować przedramię, stanęli na sali operacyjnej wobec niezwykłego faktu. Nie pozostało im nic innego, jak usunięcie założonych wcześniej szwów i klamer.Chorego zatrzymano w szpitalu kilka dni celem obserwacji. Zarówno lekarze, jaki personel pielęgniarski oraz chorzy, byli do głębi wstrząśnięci wydarzeniem, które nazwali jednogłośnie cudownym..
Uzdrowienie zostało uznane za nagłe, całkowite i definitywne.

swurszula

Św. Urszula (Julia) Ledóchowska

Urodziła się 17 IV 1865r. w Loosdorf (Austria). W 1883 rodzina przeniosła się do Lipnicy Murowanej, niedaleko Krakowa. W 1886 Julia wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie. Tu już jako m. Urszula zajęła się przede wszystkim pracą pedagogiczną. W 1907r. z błogosławieństwem papież Piusa X wraz  z dwiema siostrami wyjechała do Petersburga, aby objąć kierownictwo internatu dla dziewcząt przy polskim Gimnazjum św.Katarzyny. W 1910 nad Zatoką Fińską powstał dom dla wspólnoty oraz – realizujące idee pedagodiczne m. Urszuli – gimnazjum z internatem dla dziewcząt. Wybuch wojny w 1914r. spowodował wydalenie m.Urszuli z Rosji.  Zatrzymała się  w Skandynawii: w Sztokholmie, następnie w Danii. Wspólnie z wyjeżdżającymi kolejno z Peterzburga siostrami zorganizowała szkołę dla skandynawskich dziewcząt, potem m.in. ochronkę dla sierot po polskich emigrantach. Włączyła się też w życie miejscowego Kościoła i środowiska oraz podjęła współpracę z Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza. Poprzez akcję odczytową kształtowała wrażliwość społeczeństw skandynawskich na sprawę niepodległości Polski.

W 1920r. petersburska  wspólnota urszulanek wróciła do wolnej Polski i osiedliła się w Pniewach koło Poznania. Wkrótce potem otrzymała od Stolicy Świętej  pozwolenie na przekształcenie się w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa konającego – żyjące duchowością urszulańską oraz tradycją pracy wychowawczej jako uprzywilejowanego narzędzia ewangelizacji, szukając równocześnie form odpowiadających nowym potrzebom, szczególnie ludzi  uboższych. Zgromadzenie szybko się rozwijało. Powstały domy i dzieła    w Polsce i na Kresach Wschodnich, od 1928r. we Włoszech, od 1930 we Francji.   
M. Urszula formowała siostry do umiłowania Boga ponad wszystko, pragnąc, aby żyły w protocie, były pokorne, a równocześnie pełne poświęcenia i twórcze w służbie innym, zwłaszcza dzieciom i młodzieży. Uśmiech, pogodę ducha i dobro uważała za szczególnie wiarygodne świadectwo więzi z Chrystusem. Spalała się milością do Jezusa Chrystusa i ta miłość pozwalała jej kochać każdego człowieka, bez względu na wyznanie, przekonania, pozycję. Gdy umarła w Rzymie, 29.05 1939r., ludzie mówili, że zmarła swięta…

 

20 VI 1983r. w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikował m. Urszulę.

 

 

Kanonizacji  św.Urszuli  dokonał Ojciec  Święty Jan Paweł II  18 V 2003r. w Rzymie.

 

Nowenna do Serca Jezusowego za wstawiennictwem św. Urszuli

O Jezu, Sercu Twemu polecamy… Spojrzyj i uczyń to, co Ci Serce Twe wskaże. Dozwól działać Twemu Sercu. O Jezu, liczę na Ciebie, ufam Ci, oddaję Ci się zupełnie, jestem pewna Ciebie.

O Serce pełne miłości, całą mą ufność pokładam w Tobie, gdyż sama z siebie zdolna jestem do wszystkiego złego, ale spodziewam się wszystkiego po Twojej dobroci. Amen.
Dla zasług Pana naszego Jezusa Chrystusa przyjmij, o Boże, modlitwy zanoszone do Ciebie za wstawiennictwem świętej Urszuli, wiernej naśladowczyni cnót Najświętszego Serca Syna Twego, i udziel nam łask, o które z ufnością prosimy. Amen
Święta Urszulo, módl się za nami!

 

Start Siostry Urszulanki